| (no subject) |
[Mar. 8th, 2007|01:47 pm] |
|
London was great, a detailed day by day report will be up soon. |
|
|
| (no subject) |
[Jan. 15th, 2007|10:22 pm] |
|
I am going to London, 3-7 march. *****-star high tea included:) |
|
|
| (no subject) |
[Aug. 24th, 2006|10:57 am] |
Correlatie
Voor Coreline
24 augustus 2006
Begin en vervolg correleren
Resultaten die ambitie verifiëren
Als regen die een grauw landschap wast
Als de lente die de ijzige sneeuw verrast
Stralend, vervuld en trots
Ogen glunderen, je lach betovert
Een warm gevoel, en heel plots
Besef je dat je de toekomst verovert
Een labyrint bedwongen
De onzekerheid verdrongen
De weg kronkelt sierlijk voort
Door beregen en dalen, onverstoord
De zon lijkt nimmer onder te gaan
Nieuwe plaatsen worden aangedaan
Laat ons, hand in hand
Gezamenlijk, zo verwant
Door passie gedreven
Verkennen en intens beleven |
|
|
| Omdat ik haar mis... |
[Jul. 11th, 2006|08:36 pm] |
Vervolmaakt
Een kakofonie van elementen
Omringt een schoon duet
Waar door diens instrumenten
Crescendo wordt ingezet
De wind, aait zachtjes onze wangen
De aarde, een deken van korrels zand
Ether, absorbeer ons groots verlangen
Water, doof niet wat reeds is ontbrand
Als de zon verdrinkt in de eindeloze horizon
Spreek ik zachte woorden, zo verbonden
Over herinneringen, stille zonden
Goed verborgen, in onze veilige cocon
Ik open mijn ogen, een traan vloeit
Gevangen door verlangen, geboeid
Een nieuw leven, een ziel ontwaakt
Aan de rand van de zee, vervolmaakt |
|
|
| (no subject) |
[May. 7th, 2006|02:04 am] |
Ik heb reeds lang niet geschreven. Er is veel gebeurd, veel onthouden, veel vergeten. De laatste tijd heb ik redelijk wat gedronken, veel uitgegaan en mij veel in groepen begeven. Ik organiseerde een reis naar Berlijn voor vijftig mensen, deed mee aan een internationaal congres, was chief editor van een internationaal blad en schreef daar ook een wetenschappelijk artikel voor. En in het volgende jaar zit ik in de faculteitsraad.
Mijn ouders gingen uit elkaar, en komen weer bij elkaar, en ik weet niet wat ik er van vind.
En, het was vreemd laatst. Dicht tegen iemand aan, en vragend of ik niet los wilde laten. Het voelde goed, ook al is het nooit gebeurd, en zal het misschien in de toekomst opnieuw nooit gebeuren.
En, dan bedenk ik me, ze heeft mijn leven, van dag tot dag, van letter tot letter, gelezen. |
|
|
| Ergernissen Top-10 |
[Feb. 20th, 2006|12:53 am] |
Beste mensen,
Na een gesprek met mevrouw Suzan hebben wij een top-10 samengesteld van de tien grootste ergernissen in het dagelijks leven.
1. Mobieltjes in de trein (ringtones, loze gesprekken, bliepjes, etc).
2. Broertjes, zusjes en andere familie.
3. Mensen die te langzaam rijden.
4. De rookzones op het station (altijd bij de roltrappen door een muur van rook heen moeten).
5. Kinderwagens in de stad (die tegen je aanrijden, etc).
6. Mensen die vroeg aan een blikje bier zitten.
7. Mensen die met dezelfde snelheid (of langzamer) links van je gaan rijden.
8. Mensen die op hele drukke plekken een sigaret of joint opsteken en die de rook letterlijk in je gezicht blazen.
9. Treinen, bussen, vliegtuigen, etc die te laat zijn en/of niet op elkaar aansluiten.
10. Het pak (vla, etc) dat niet goed opengaat.
Wat vinden jullie ervan? Maak zelf je eigen top-10 en deel die met ons op je eigen lj! |
|
|
| Testje |
[Feb. 16th, 2006|12:11 am] |
Gestolen van Bien de Grote.
Firsts:
First best friend: Lourens
First car: Dat moet een speegoedautootje zijn
First real kiss: eind 15 begin 16, en ik vond het niets
First screen name: hmm, En Forte?
First funeral: Nienke
First pet: een zusje, en een kat (Sippie)
First piercing: geen
First credit card: Doe maar niet
First musicians you remember hearing in your house: Herman van Veen
Lasts:
Last cigarette: geen
Last car ride: met de BMW naar het strand
Last kiss: hmm, een maand of 2-3 terug
Last good cry: hmm, een maand of 3 geleden, had niets met de kus te maken.
Last library book checked out: een boek over de nederlandse canon met betrekking tot de EU
Last movie seen: poe, ehm, Se7en geloof ik
Last phone call: met Ivo, ik was boekjes kwijt
Last time showered: gisterenavond
Last shoes worn: witte tigers met rode en blauwe strepen
Last cd played: Sonar - overdose simulation
Last item bought: een aantal wijnglazen, cadeautje voor mijn pappa
Last annoyance: de regen vanochtend want ik moest brood uit de vriezer halen
Last disappointment: 3 maanden geleden toen ik moest huilen, I won't go into details
Last shirt worn: hmm, een zwarte
Last website visited: livejournal
Last word/sentence you said: slaap lekker
Last song you sang: lekker lekker lopen
What's:
What is in your cd player?: sonar
What color socks are you wearing?: grijs
What Color underwear are you wearing?: zwarte boxer
What's under your bed?: niks, kan niet
What time did you wake up today? hmm, half 9, pappa ontbijt op bed geven ivm bday
Currents:
Current mood: moe, beetje gaar
Current music: Gregoriaans
Current taste: rum
Current hair: warrig, donkerbruin, te lang --> kapper volgende week
Current clothes: lichtblauwe broek, blauw wit gestreept overhemd,
Current annoyance(s): dat ik nog te veel voor de uni moet doen
Current desktop picture: mooie tekening, weet niet precies wat het is
Current book(s): haha, school, vroegmoderne tijd en moderne geschiedenis
Current hate: waar moet ik beginnen? |
|
|
| (no subject) |
[Feb. 9th, 2006|11:12 pm] |
jeee, toets gehaald, maar 23% kan dat zeggen. Het gemiddelde was een 4.3 en ik had een 6.4 : >
blijblij
De helft van het jaar is gehaald nu! |
|
|
| (no subject) |
[Feb. 8th, 2006|06:15 pm] |
You're a "Black Angel" which means your
an Angel of Death. You don't really care much
about people since no one was particularly
nice to you and now you want revenge for
their cruelty. You're always alone unless
forced to be with other people and you love
to cause trouble. You feel depressed a lot
and don't have something that could cheer you
up like most people. You don't find joy in
people or the arts or any item or some sort.
You have darker desires and you're very
secretive. (If you cannot see the picture, go
to my homepage and scroll down near the
bottom. I have the results from all my
quizess that have pics)
What Color Angel Are You? (PICS)
brought to you by Quizilla |
|
|
| (no subject) |
[Jan. 10th, 2006|10:23 pm] |
|
Hoop op beter lijkt soms gereduceerd te worden tot een zeldzame droom. Hoop op een beter persoon te worden leidt tot desillusies. Soms praat men zichzelf dingen aan als “alles is nu beter, of “ik ben vooruit gegaan”. Maar toch valt men iedere keer opnieuw in dezelfde valkuilen. Je bent te veel, je was benauwend, je deed me overstromen. De littekens van mijn ziel spreken nu, en de grootste dat ben jij. Dat litteken is de mutualiteit van dat alomvattende gevoel. Het is een déjà vu, een continuering van het verleden, een abominatie uit de spelonken van de ziel. Iemand raken, iemand voelen, verstrengeld zijn; helende woorden spreken of toespelingen die verteren. Een concert, een voorstelling op een groots toneel. Kakofonieën en crescendo’s volgen elkaar in gestaag tempo op. Zelfs dissonanten vromen een symbiose, niet duidelijk, maar vreemd en haast weemoedig. En dan, na zo`n totale ineenstorting van alles dat ik ooit liefhad, komt reflectie. Geen rationele, eerlijke reflectie, maar reflectie met een haast sinistere wederklank. De melodie die eens zo lieflijk en zoet in mijn oren klonk, wordt een requiem van hoop en dromen, het afscheid van de zelfaangebrachte glans. De artiest haat nu zijn meesterwerken, en vraagt zich in melancholie af, welk is mijn zwanenzang? De degradatie van eigen daden, de disintegratie van narcistisch gedachtegoed, de zonnevloed overspoelt de glorie van Atlanis, de welhaast verboden stad. Alles is cumulatief, de eigen persoonlijkheid wordt ontleed en afgebroken. Alles dat rest, een sardonische glimlach van: “ik heb het altijd al geweten”. De geschiedschrijving van de eigen geschiedenis met een postmodernistische pen, relatief in iedere hoedanigheid. Eigenlijk ben ik niets, want alles dat ik met mijn eigen wervelwoorden beschrijf ben ik, woorden die voor anderen slechts constructies op schrift zijn. Voor mij is het een declaratie, een connotatie, een alomvattende noot bij mijn wereldse bestaan. Ik ben niets, niets anders dan de woorden die ik mijzelf toedicht, ik ben de door mij uitgevonden en beschreven ik, ik ben het agglomeraat van beschrijvingen gedaan in donker en licht. Ik ben de climax van de continuïteit in de destructie en regeneratie van mijn woorden. |
|
|
| Nieuw Gedicht |
[Nov. 14th, 2005|11:30 pm] |
| [ | music |
| | Lacrimosa - Requiem | ] |
Niet een, geen twee
Haar gezicht geen reflectie van haar ziel
Haar handen raken gebroken glas
Tranen, toen het heden haar ontviel
Beschreven met een sanguine kras
Een verlichting gevonden
Zelf toegebrachte wonden
Een ballet van ziel en mes
Verwijderde het abces
Tranen verblinden zicht
Duister vult het licht
De nacht was gekomen
Ogen vallen dicht
Angstige dromen
Een ziel ontwricht
De spelonken vullen zich, gelaten
Nu de ratio de ziel heeft verlaten
‘k grijp me vast en kijk niet achterom
Ook al weet ik niet langer waarom
Langzaam sluiten mijn ogen
De realiteit verder verbogen
Ik ben niet een, geen twee
Ik ben thans te vol, of te leeg
Hoe onsamenhangend, ongedwee
Het is niet stil, zelfs niet toen ik zweeg
Beelden en gevoel, samengekomen
De laatste controle, ontnomen
Zon en Maan, prachtige sterrenlucht
Licht en Donker, eeuwig verbonden
Een eindeloze vlucht
Het vleselijke ontbonden
Tranen zijn regen
De zon een lach
Een droom, de zege
Het wordt vast
Een stralende dag…
het betreft niet mij...</i? |
|
|
| (no subject) |
[Nov. 7th, 2005|12:18 pm] |
Het is lang geleden dat ik geschreven heb. Er is veel gebeurd. Mijn ouders zijn uit elkaar en mijn oma is drie dagen geleden overleden. Morgenochtend wordt zij begraven. Thuis is het niet leuk op het moment. Pappa die de twee vrouwen uit zijn leven in een maand is kwijtgeraakt, is, begrijpelijk, niet echt in zijn hum. Veel dingen gaan ook wel goed. Universiteit loopt soepel, ik heb werk en de laatste tijd heb ik me niet heel slecht gevoeld. Op dit moment voel ik me eigenlijk het slechtst sinds tijden. Net een kleine ruzie met mijn vader gehad, en ik voel me vaak onzeker. Samenzijn, ook al is het niet vast, blijkt een enorme opgave. En de onzekerheid staat mij niet toe om er ten volste van te genieten. Deze week is heel druk; begrafenis, toets, opdrachten, hospiteren, werken en nog was huishoudelijke taken. Toch klaag ik niet, de afgelopen twee maanden heb ik me eigenlijk best goed gevoeld. Het is niet meer dan logisch dat er nu een soort van, ik hoop gematigde, terugslag komt. Zolang het mes in de kast blijft en ik geen afstotend en destructief gedrag vertoon, kan ik er voor het moment vrede mee hebben.
Ik zal proberen mijn livejournal wat beter bij te houden. |
|
|
| (no subject) |
[Aug. 11th, 2005|07:22 pm] |
|
Ik mis mijn vlaamse vriendinnen: Kristel & Eef |
|
|
| A poem for Kero |
[May. 26th, 2005|03:01 pm] |
Destiny
An Opus Nocturne had begun
Whilst he kissed the moisture from thy lips
Hearts combined as moon and sun
Bound in enigmatic eclipse
Two silhouettes caress
Quietly hidden
In veiled tenderness
Whilst they descent
In Love’s silent Duet
Two souls move in Ascent
Held by a canopied bed
In retro-respect
We reflect
Upon our love
Upon our lives
And deflect
Former misery
Whilst we make love
And watched the bright stars above
Paralysing fears
Quietly shed tears
Are overcome
In unison
From history, unchained
With new pictures, framed
Nothing heard or seen
Could describe the scene
When our bodies, entwined
Made Love, sweetly defined
I wish that you and I
Will never forget
Will never ask, why
We were entangled in bed
For You and Me
Fulfilled destiny |
|
|
| (no subject) |
[May. 23rd, 2005|04:23 pm] |
| [ | music |
| | Blof - Liefs uit Londen | ] |
Het gedichtje dat ik aan het schrijven ben voor Kerosene raakt me.
Vreemd.
Misschien spreekt er ook wel eigen emotie uit het gedicht.
Eigen wens en droom.
"Ik ken geen andere landen, ook al ben ik er geweest" |
|
|
| Gedicht |
[May. 14th, 2005|07:23 pm] |
Hoort mij schreeuwen
Aanschouw mijn pijn
Koester mijn vertrouwen
Laat ons treffen niet tijdig zijn
Laat mij in mijn gevoel verdrinken
Durf je ziel met mij te laten zinken
Je ogen, ze staren
Je mond, veilig verborgen
Je hand ligt in de mijne
Laat ons voor elkander zorgen
Droomt onschulig en gelaten
Zie de beelden en lees de citaten
Ren niet weg! Het is je verleden
Angst en hoop tot een gesmeden
Hopend dat onze harten het kunnen verdragen
Nu de grenzen langzaam beginnen te vervragen
Ik smeedde een verwrongen gedicht
Een geovel met wereldse woorden omschreven
Als een ster die de wereld koesterend verlicht
Schoonheid door duisternis gedreven |
|
|
| Identiteit |
[May. 11th, 2005|01:17 pm] |
| [ | mood |
| | contemplative | ] |
| [ | music |
| | Mozart - Requiem | ] |
Weer eens een stukje van de grote mijnheer Tijmen. Jawel, lieve, kleine kindertjes, vanavond gaan wij het hebben over identiteit. Identiteit is waarschijnlijk een samensmelting, een symbiose met een mooi woord, van een aantal zaken. Deze zaken worden geïnterpreteerd door de hersenen, en dit orgaan vormt, misschien niet altijd op een even gezonde en wereldse manier, een zelfbeeld, oftewel een eigen identiteit. Numero één van de verschillende zaken die bijdragen tot ons zelfbeeld is waarschijnlijk een waardeoordeel betreffende goed en fout, en waar je eigen gedrag zich binnen dit oordeel bevindt. Numero twee is je wederbeeld in spiegel, of misschien meer specifiek, hoe jij dat beeld interpreteert en wat voor een waarde je er aan hecht. Numero drie, en waarschijnlijk de moeilijkst definieerbare, is de respons die je van anderen in je leven krijgt, en hoe jij die tot je neemt en van invloed laat zijn op je gedrag. Samenvattend: identiteit is een agglomeraat van eigen normen en waarden, uiterlijk, en hoe jij als persoon interactie vertoont met je omgeving. Echter, emoties en daaruit volgende gewoontes zijn hier niet in opgenomen. Dit bestaat uit aanleg, constructies vastgelegd in je genen, en zelf aangeleerd gedrag, een gevolg van belangrijke gebeurtenissen in een leven.
Nu ik dit verhaaltje aan het neertikken ben, denk ik opeens aan mensen die zich “gothic(s)” noemen. Misschien is het wat naïef alleen te foeteren op deze soort, maar ik ben van mening dat veel die gothic willen zijn er veel meer bezig mij zijn dan bijvoorbeeld gabbers of kakkers. Ook ik val nu in clichés met dit schrijfsel, maar vergeef mij mijn zonde, en laat mij eens een aan de haal gaan met niet vaststaande termen. Sinds gothic een modeverschijnsel is geworden met de opkomende Nu-Metal en het succes van de shock bands zoals Marilyn Manson, is er bij een grote groep mensen de behoefte gekomen hun “andersschap” nader te definiëren. Gothic is een verzamelnaam geworden voor dingen die voor de een bij elkaar passen, en bij de ander hevige discrepantie ondervinden. Gothic is dus een ambiguïteit geworden. Zaken als: Wicca, Satan, Satanisme, zwarte kleren dragen, depressie, borderline, automutilatie, drugs, extreem links, extreem rechts, metal, wave, electro, Within Temptation, The Cure, en zo meer. Dus voor iedereen die zich gothic voelt, zal dat een andere betekenis hebben. Dus, kinderen, houdt alstublieft op met het trachten te construeren van één beschrijving dat gothic, of wat dan ook, is.
Genoeg over gothic, ik krijg er zowat uitslag van. Waarom dit verhaal? Hetgeen waar ik op dit moment in versluierd ben, is waarschijnlijk een vorm van identiteitscrisis. Hoe ik dat voor mijzelf definieer? Met een aantal zaken betreffende mijn persoonlijkheid dat vaststond, ben ik niet langer content. Het is waarschijnlijk een oneindig proces, reflecteren en aanpassen van je zelfbeeld zodat je, hoe schrijnend, weer met jezelf kan leven. En elke keer dat je daar niet in slaagt, ben je een desillusie rijker. Ik ben er nog niet uit wat dan het doel moet zijn: jezelf zo aanpassen dat je er vrede mee hebt, of, vrede hebben met het wie je bent met je goede en slechte kanten. Ik zal één van deze ideologieën moeten aannemen en zien te streven naar diens (ik zal niet zeggen utopie) genoegdoeningen. Genoeg contemplaties voor vandaag, morgen is er weer een dag, waarschijnlijk volgende maand pas weer een post. |
|
|
| (no subject) |
[Mar. 8th, 2005|11:40 pm] |
| [ | mood |
| | Depressed | ] |
| [ | music |
| | Diary of Dream - Unkin (Keine Atmung) | ] |
Falen.
Mislukken.
Aan de verwachting niet voldoen.
Thema's die keer op keer terug lijken te komen in mijn leven.
En als je faalt, kan je niks anders dan alle dingen die leuk zijn, dingen waar je naar uitkijkt, loslaten, en me overgeven aan de zwarte sluier die mij reeds langzaam begint te omvatten. Nee, er is geen weg meer terug, en ja, ik zal waarschijnlijk weer in een oud patroon vervallen. Het ergste daarvan is niet dat vervallen op zichzelf genomen, maar het feit dat het mij niet kan schelen dat ik daar weer in verval. Destructie is een verslaving, een alomvattend gevoel van macht over je eigen falen. Je eigen tekort op de lopende rekening verheffen en alles voor jezelf weer eerlijk maken, je leven leefbaarder maken door jezelf te straffen voor de persoon dat je bent.
Om onzekerheid te verhullen bouwde ik een eigen wereld op 1 steunpilaar. Je zet jezelf op de top van die wereld en kijkt neer op alles dat er is, je maakt je zelf God van je eigen wereld. Alles ligt aan de wereld, aan mensen die zo dom zijn dat ze jouw leed niet bevatten. Veilig, tot je op het punt aanbelandt dat je er niet langer omheen kan dat deze waarheidperceptie onwaar is. Dan stort het fundament, die pilaar waar je alles op bouwde, en valt die hele wereld met ikzelf op de hogen torenspits, vastklampend aan het laatste restje eigen gecreëerde werkelijkheid, in een kloof oneindig diep. Zo beland ik in de spelonken waar de kleine ik tot leven komt. Een ik die het zichzelf niet gunt opnieuw naar boven te klimmen en te genieten van het licht dat boven, in de echte wereld, schijnt.
Ik zou nu eigenlijk de kracht willen opbrengen om naar boven te klimmen, met bloed sijpelend langs mijn handen door de scherpe rotsen. Maar, hier en nu, maakt het me niet uit dat ik weer in die mistige vallei van misantropie geraakt ben, zo alleen, zo veilig in mijn vervangende waarheidsperspectief genaamd: destructie. |
|
|
| (no subject) |
[Feb. 10th, 2005|09:54 pm] |
|
Vakantie plannen! het is een ramp, waarom gaan die dingen toch altijd mis. |
|
|
| navigation |
| [ |
viewing |
| |
most recent entries |
] |
| [ |
go |
| |
earlier |
] |
| |
|
|
![[info]](http://l-stat.livejournal.com/img/userinfo.gif){kind=small}
en_forte's journal