Once upon a time

en_forte @ 2007-03-08T13:47:00

2007-03-08T12:41:55Z

London was great, a detailed day by day report will be up soon.

en_forte @ 2007-01-15T22:22:00

2007-01-15T21:16:06Z

I am going to London, 3-7 march. *****-star high tea included:)

en_forte @ 2006-08-24T10:57:00

2006-08-24T08:51:45Z

Correlatie
Voor Coreline
24 augustus 2006

Begin en vervolg correleren
Resultaten die ambitie verifiëren
Als regen die een grauw landschap wast
Als de lente die de ijzige sneeuw verrast

Stralend, vervuld en trots
Ogen glunderen, je lach betovert
Een warm gevoel, en heel plots
Besef je dat je de toekomst verovert

Een labyrint bedwongen
De onzekerheid verdrongen
De weg kronkelt sierlijk voort
Door beregen en dalen, onverstoord

De zon lijkt nimmer onder te gaan
Nieuwe plaatsen worden aangedaan
Laat ons, hand in hand
Gezamenlijk, zo verwant
Door passie gedreven
Verkennen en intens beleven

Omdat ik haar mis...

2006-07-11T18:32:53Z

Vervolmaakt

Een kakofonie van elementen
Omringt een schoon duet
Waar door diens instrumenten
Crescendo wordt ingezet

De wind, aait zachtjes onze wangen
De aarde, een deken van korrels zand
Ether, absorbeer ons groots verlangen
Water, doof niet wat reeds is ontbrand

Als de zon verdrinkt in de eindeloze horizon
Spreek ik zachte woorden, zo verbonden
Over herinneringen, stille zonden
Goed verborgen, in onze veilige cocon

Ik open mijn ogen, een traan vloeit
Gevangen door verlangen, geboeid
Een nieuw leven, een ziel ontwaakt
Aan de rand van de zee, vervolmaakt

en_forte @ 2006-05-13T00:02:00

2006-05-12T22:01:11Z

Groot Schrikbarend Nieuws!!!

!!goretexa is een EMO!!

en_forte @ 2006-05-07T02:04:00

2006-05-07T00:21:23Z

Ik heb reeds lang niet geschreven. Er is veel gebeurd, veel onthouden, veel vergeten. De laatste tijd heb ik redelijk wat gedronken, veel uitgegaan en mij veel in groepen begeven. Ik organiseerde een reis naar Berlijn voor vijftig mensen, deed mee aan een internationaal congres, was chief editor van een internationaal blad en schreef daar ook een wetenschappelijk artikel voor. En in het volgende jaar zit ik in de faculteitsraad.

Mijn ouders gingen uit elkaar, en komen weer bij elkaar, en ik weet niet wat ik er van vind.

En, het was vreemd laatst. Dicht tegen iemand aan, en vragend of ik niet los wilde laten. Het voelde goed, ook al is het nooit gebeurd, en zal het misschien in de toekomst opnieuw nooit gebeuren.

En, dan bedenk ik me, ze heeft mijn leven, van dag tot dag, van letter tot letter, gelezen.

Ergernissen Top-10

2006-02-19T23:57:46Z

Beste mensen,

Na een gesprek met mevrouw Suzan hebben wij een top-10 samengesteld van de tien grootste ergernissen in het dagelijks leven.

1. Mobieltjes in de trein (ringtones, loze gesprekken, bliepjes, etc).
2. Broertjes, zusjes en andere familie.
3. Mensen die te langzaam rijden.
4. De rookzones op het station (altijd bij de roltrappen door een muur van rook heen moeten).
5. Kinderwagens in de stad (die tegen je aanrijden, etc).
6. Mensen die vroeg aan een blikje bier zitten.
7. Mensen die met dezelfde snelheid (of langzamer) links van je gaan rijden.
8. Mensen die op hele drukke plekken een sigaret of joint opsteken en die de rook letterlijk in je gezicht blazen.
9. Treinen, bussen, vliegtuigen, etc die te laat zijn en/of niet op elkaar aansluiten.
10. Het pak (vla, etc) dat niet goed opengaat.

Wat vinden jullie ervan? Maak zelf je eigen top-10 en deel die met ons op je eigen lj!

Testje

2006-02-15T23:24:02Z

Gestolen van Bien de Grote.

Firsts:
First best friend: Lourens
First car: Dat moet een speegoedautootje zijn
First real kiss: eind 15 begin 16, en ik vond het niets
First screen name: hmm, En Forte?
First funeral: Nienke
First pet: een zusje, en een kat (Sippie)
First piercing: geen
First credit card: Doe maar niet
First musicians you remember hearing in your house: Herman van Veen

Lasts:
Last cigarette: geen
Last car ride: met de BMW naar het strand
Last kiss: hmm, een maand of 2-3 terug
Last good cry: hmm, een maand of 3 geleden, had niets met de kus te maken.
Last library book checked out: een boek over de nederlandse canon met betrekking tot de EU
Last movie seen: poe, ehm, Se7en geloof ik
Last phone call: met Ivo, ik was boekjes kwijt
Last time showered: gisterenavond
Last shoes worn: witte tigers met rode en blauwe strepen
Last cd played: Sonar - overdose simulation
Last item bought: een aantal wijnglazen, cadeautje voor mijn pappa
Last annoyance: de regen vanochtend want ik moest brood uit de vriezer halen
Last disappointment: 3 maanden geleden toen ik moest huilen, I won't go into details
Last shirt worn: hmm, een zwarte
Last website visited: livejournal
Last word/sentence you said: slaap lekker
Last song you sang: lekker lekker lopen

What's:
What is in your cd player?: sonar
What color socks are you wearing?: grijs
What Color underwear are you wearing?: zwarte boxer
What's under your bed?: niks, kan niet
What time did you wake up today? hmm, half 9, pappa ontbijt op bed geven ivm bday

Currents:
Current mood: moe, beetje gaar
Current music: Gregoriaans
Current taste: rum
Current hair: warrig, donkerbruin, te lang --> kapper volgende week
Current clothes: lichtblauwe broek, blauw wit gestreept overhemd,
Current annoyance(s): dat ik nog te veel voor de uni moet doen
Current desktop picture: mooie tekening, weet niet precies wat het is
Current book(s): haha, school, vroegmoderne tijd en moderne geschiedenis
Current hate: waar moet ik beginnen?

en_forte @ 2006-02-09T23:12:00

2006-02-09T22:14:15Z

jeee, toets gehaald, maar 23% kan dat zeggen. Het gemiddelde was een 4.3 en ik had een 6.4 : >

blijblij
De helft van het jaar is gehaald nu!

en_forte @ 2006-02-08T18:15:00

2006-02-08T17:16:29Z

You're a "Black Angel" which means your

an Angel of Death. You don't really care much

about people since no one was particularly

nice to you and now you want revenge for

their cruelty. You're always alone unless

forced to be with other people and you love

to cause trouble. You feel depressed a lot

and don't have something that could cheer you

up like most people. You don't find joy in

people or the arts or any item or some sort.

You have darker desires and you're very

secretive. (If you cannot see the picture, go

to my homepage and scroll down near the

bottom. I have the results from all my

quizess that have pics)

What Color Angel Are You? (PICS)
brought to you by Quizilla

en_forte @ 2006-01-10T22:23:00

2006-01-10T21:13:54Z

Hoop op beter lijkt soms gereduceerd te worden tot een zeldzame droom. Hoop op een beter persoon te worden leidt tot desillusies. Soms praat men zichzelf dingen aan als “alles is nu beter, of “ik ben vooruit gegaan”. Maar toch valt men iedere keer opnieuw in dezelfde valkuilen. Je bent te veel, je was benauwend, je deed me overstromen. De littekens van mijn ziel spreken nu, en de grootste dat ben jij. Dat litteken is de mutualiteit van dat alomvattende gevoel. Het is een déjà vu, een continuering van het verleden, een abominatie uit de spelonken van de ziel. Iemand raken, iemand voelen, verstrengeld zijn; helende woorden spreken of toespelingen die verteren. Een concert, een voorstelling op een groots toneel. Kakofonieën en crescendo’s volgen elkaar in gestaag tempo op. Zelfs dissonanten vromen een symbiose, niet duidelijk, maar vreemd en haast weemoedig. En dan, na zo`n totale ineenstorting van alles dat ik ooit liefhad, komt reflectie. Geen rationele, eerlijke reflectie, maar reflectie met een haast sinistere wederklank. De melodie die eens zo lieflijk en zoet in mijn oren klonk, wordt een requiem van hoop en dromen, het afscheid van de zelfaangebrachte glans. De artiest haat nu zijn meesterwerken, en vraagt zich in melancholie af, welk is mijn zwanenzang? De degradatie van eigen daden, de disintegratie van narcistisch gedachtegoed, de zonnevloed overspoelt de glorie van Atlanis, de welhaast verboden stad. Alles is cumulatief, de eigen persoonlijkheid wordt ontleed en afgebroken. Alles dat rest, een sardonische glimlach van: “ik heb het altijd al geweten”. De geschiedschrijving van de eigen geschiedenis met een postmodernistische pen, relatief in iedere hoedanigheid. Eigenlijk ben ik niets, want alles dat ik met mijn eigen wervelwoorden beschrijf ben ik, woorden die voor anderen slechts constructies op schrift zijn. Voor mij is het een declaratie, een connotatie, een alomvattende noot bij mijn wereldse bestaan. Ik ben niets, niets anders dan de woorden die ik mijzelf toedicht, ik ben de door mij uitgevonden en beschreven ik, ik ben het agglomeraat van beschrijvingen gedaan in donker en licht. Ik ben de climax van de continuïteit in de destructie en regeneratie van mijn woorden.

Nieuw Gedicht

2005-11-14T22:24:01Z

Niet een, geen twee

Haar gezicht geen reflectie van haar ziel
Haar handen raken gebroken glas
Tranen, toen het heden haar ontviel
Beschreven met een sanguine kras

Een verlichting gevonden
Zelf toegebrachte wonden
Een ballet van ziel en mes
Verwijderde het abces
Tranen verblinden zicht
Duister vult het licht
De nacht was gekomen
Ogen vallen dicht
Angstige dromen
Een ziel ontwricht

De spelonken vullen zich, gelaten
Nu de ratio de ziel heeft verlaten
‘k grijp me vast en kijk niet achterom
Ook al weet ik niet langer waarom
Langzaam sluiten mijn ogen
De realiteit verder verbogen

Ik ben niet een, geen twee
Ik ben thans te vol, of te leeg
Hoe onsamenhangend, ongedwee
Het is niet stil, zelfs niet toen ik zweeg
Beelden en gevoel, samengekomen
De laatste controle, ontnomen

Zon en Maan, prachtige sterrenlucht
Licht en Donker, eeuwig verbonden
Een eindeloze vlucht
Het vleselijke ontbonden
Tranen zijn regen
De zon een lach
Een droom, de zege
Het wordt vast
Een stralende dag…

het betreft niet mij...</i?

en_forte @ 2005-11-07T12:18:00

2005-11-07T11:11:11Z

Het is lang geleden dat ik geschreven heb. Er is veel gebeurd. Mijn ouders zijn uit elkaar en mijn oma is drie dagen geleden overleden. Morgenochtend wordt zij begraven. Thuis is het niet leuk op het moment. Pappa die de twee vrouwen uit zijn leven in een maand is kwijtgeraakt, is, begrijpelijk, niet echt in zijn hum. Veel dingen gaan ook wel goed. Universiteit loopt soepel, ik heb werk en de laatste tijd heb ik me niet heel slecht gevoeld. Op dit moment voel ik me eigenlijk het slechtst sinds tijden. Net een kleine ruzie met mijn vader gehad, en ik voel me vaak onzeker. Samenzijn, ook al is het niet vast, blijkt een enorme opgave. En de onzekerheid staat mij niet toe om er ten volste van te genieten. Deze week is heel druk; begrafenis, toets, opdrachten, hospiteren, werken en nog was huishoudelijke taken. Toch klaag ik niet, de afgelopen twee maanden heb ik me eigenlijk best goed gevoeld. Het is niet meer dan logisch dat er nu een soort van, ik hoop gematigde, terugslag komt. Zolang het mes in de kast blijft en ik geen afstotend en destructief gedrag vertoon, kan ik er voor het moment vrede mee hebben.

Ik zal proberen mijn livejournal wat beter bij te houden.

en_forte @ 2005-08-11T19:22:00

2005-08-11T17:20:16Z

Ik mis mijn vlaamse vriendinnen: Kristel & Eef

A poem for Kero

2005-05-26T12:59:50Z

Destiny

An Opus Nocturne had begun
Whilst he kissed the moisture from thy lips
Hearts combined as moon and sun
Bound in enigmatic eclipse

Two silhouettes caress
Quietly hidden
In veiled tenderness
Whilst they descent
In Love’s silent Duet
Two souls move in Ascent
Held by a canopied bed

In retro-respect
We reflect
Upon our love
Upon our lives
And deflect
Former misery

Whilst we make love
And watched the bright stars above
Paralysing fears
Quietly shed tears
Are overcome
In unison

From history, unchained
With new pictures, framed
Nothing heard or seen
Could describe the scene
When our bodies, entwined
Made Love, sweetly defined
I wish that you and I
Will never forget
Will never ask, why
We were entangled in bed
For You and Me
Fulfilled destiny

en_forte @ 2005-05-23T16:23:00

2005-05-24T14:22:58Z

Het gedichtje dat ik aan het schrijven ben voor Kerosene raakt me.
Vreemd.
Misschien spreekt er ook wel eigen emotie uit het gedicht.
Eigen wens en droom.

"Ik ken geen andere landen, ook al ben ik er geweest"

Gedicht

2005-05-14T17:23:15Z

Hoort mij schreeuwen
Aanschouw mijn pijn
Koester mijn vertrouwen
Laat ons treffen niet tijdig zijn

Laat mij in mijn gevoel verdrinken
Durf je ziel met mij te laten zinken

Je ogen, ze staren
Je mond, veilig verborgen
Je hand ligt in de mijne
Laat ons voor elkander zorgen

Droomt onschulig en gelaten
Zie de beelden en lees de citaten
Ren niet weg! Het is je verleden
Angst en hoop tot een gesmeden

Hopend dat onze harten het kunnen verdragen
Nu de grenzen langzaam beginnen te vervragen

Ik smeedde een verwrongen gedicht
Een geovel met wereldse woorden omschreven
Als een ster die de wereld koesterend verlicht
Schoonheid door duisternis gedreven

Identiteit

2005-05-12T11:17:08Z

Weer eens een stukje van de grote mijnheer Tijmen. Jawel, lieve, kleine kindertjes, vanavond gaan wij het hebben over identiteit. Identiteit is waarschijnlijk een samensmelting, een symbiose met een mooi woord, van een aantal zaken. Deze zaken worden geïnterpreteerd door de hersenen, en dit orgaan vormt, misschien niet altijd op een even gezonde en wereldse manier, een zelfbeeld, oftewel een eigen identiteit. Numero één van de verschillende zaken die bijdragen tot ons zelfbeeld is waarschijnlijk een waardeoordeel betreffende goed en fout, en waar je eigen gedrag zich binnen dit oordeel bevindt. Numero twee is je wederbeeld in spiegel, of misschien meer specifiek, hoe jij dat beeld interpreteert en wat voor een waarde je er aan hecht. Numero drie, en waarschijnlijk de moeilijkst definieerbare, is de respons die je van anderen in je leven krijgt, en hoe jij die tot je neemt en van invloed laat zijn op je gedrag. Samenvattend: identiteit is een agglomeraat van eigen normen en waarden, uiterlijk, en hoe jij als persoon interactie vertoont met je omgeving. Echter, emoties en daaruit volgende gewoontes zijn hier niet in opgenomen. Dit bestaat uit aanleg, constructies vastgelegd in je genen, en zelf aangeleerd gedrag, een gevolg van belangrijke gebeurtenissen in een leven.

Nu ik dit verhaaltje aan het neertikken ben, denk ik opeens aan mensen die zich “gothic(s)” noemen. Misschien is het wat naïef alleen te foeteren op deze soort, maar ik ben van mening dat veel die gothic willen zijn er veel meer bezig mij zijn dan bijvoorbeeld gabbers of kakkers. Ook ik val nu in clichés met dit schrijfsel, maar vergeef mij mijn zonde, en laat mij eens een aan de haal gaan met niet vaststaande termen. Sinds gothic een modeverschijnsel is geworden met de opkomende Nu-Metal en het succes van de shock bands zoals Marilyn Manson, is er bij een grote groep mensen de behoefte gekomen hun “andersschap” nader te definiëren. Gothic is een verzamelnaam geworden voor dingen die voor de een bij elkaar passen, en bij de ander hevige discrepantie ondervinden. Gothic is dus een ambiguïteit geworden. Zaken als: Wicca, Satan, Satanisme, zwarte kleren dragen, depressie, borderline, automutilatie, drugs, extreem links, extreem rechts, metal, wave, electro, Within Temptation, The Cure, en zo meer. Dus voor iedereen die zich gothic voelt, zal dat een andere betekenis hebben. Dus, kinderen, houdt alstublieft op met het trachten te construeren van één beschrijving dat gothic, of wat dan ook, is.

Genoeg over gothic, ik krijg er zowat uitslag van. Waarom dit verhaal? Hetgeen waar ik op dit moment in versluierd ben, is waarschijnlijk een vorm van identiteitscrisis. Hoe ik dat voor mijzelf definieer? Met een aantal zaken betreffende mijn persoonlijkheid dat vaststond, ben ik niet langer content. Het is waarschijnlijk een oneindig proces, reflecteren en aanpassen van je zelfbeeld zodat je, hoe schrijnend, weer met jezelf kan leven. En elke keer dat je daar niet in slaagt, ben je een desillusie rijker. Ik ben er nog niet uit wat dan het doel moet zijn: jezelf zo aanpassen dat je er vrede mee hebt, of, vrede hebben met het wie je bent met je goede en slechte kanten. Ik zal één van deze ideologieën moeten aannemen en zien te streven naar diens (ik zal niet zeggen utopie) genoegdoeningen. Genoeg contemplaties voor vandaag, morgen is er weer een dag, waarschijnlijk volgende maand pas weer een post.

en_forte @ 2005-03-08T23:40:00

2005-03-08T22:56:51Z

Falen.
Mislukken.
Aan de verwachting niet voldoen.
Thema's die keer op keer terug lijken te komen in mijn leven.
En als je faalt, kan je niks anders dan alle dingen die leuk zijn, dingen waar je naar uitkijkt, loslaten, en me overgeven aan de zwarte sluier die mij reeds langzaam begint te omvatten. Nee, er is geen weg meer terug, en ja, ik zal waarschijnlijk weer in een oud patroon vervallen. Het ergste daarvan is niet dat vervallen op zichzelf genomen, maar het feit dat het mij niet kan schelen dat ik daar weer in verval. Destructie is een verslaving, een alomvattend gevoel van macht over je eigen falen. Je eigen tekort op de lopende rekening verheffen en alles voor jezelf weer eerlijk maken, je leven leefbaarder maken door jezelf te straffen voor de persoon dat je bent.
Om onzekerheid te verhullen bouwde ik een eigen wereld op 1 steunpilaar. Je zet jezelf op de top van die wereld en kijkt neer op alles dat er is, je maakt je zelf God van je eigen wereld. Alles ligt aan de wereld, aan mensen die zo dom zijn dat ze jouw leed niet bevatten. Veilig, tot je op het punt aanbelandt dat je er niet langer omheen kan dat deze waarheidperceptie onwaar is. Dan stort het fundament, die pilaar waar je alles op bouwde, en valt die hele wereld met ikzelf op de hogen torenspits, vastklampend aan het laatste restje eigen gecreëerde werkelijkheid, in een kloof oneindig diep. Zo beland ik in de spelonken waar de kleine ik tot leven komt. Een ik die het zichzelf niet gunt opnieuw naar boven te klimmen en te genieten van het licht dat boven, in de echte wereld, schijnt.
Ik zou nu eigenlijk de kracht willen opbrengen om naar boven te klimmen, met bloed sijpelend langs mijn handen door de scherpe rotsen. Maar, hier en nu, maakt het me niet uit dat ik weer in die mistige vallei van misantropie geraakt ben, zo alleen, zo veilig in mijn vervangende waarheidsperspectief genaamd: destructie.

en_forte @ 2005-02-10T21:54:00

2005-02-10T20:49:08Z

Vakantie plannen! het is een ramp, waarom gaan die dingen toch altijd mis.

en_forte @ 2005-02-09T12:50:00

2005-02-09T12:20:27Z

"Men are only interested in comfort and material welfare; they don’t look for a higher aim in life."
Friedrich Nietzsche

Als ik me hier bij zou neerleggen, zou het mij een hoop overpeinzingen besparen. Ten tijde van schaarste van een bepaald goed [non-materiële verzadiging] zou het fijn zijn als dit zou kunnen worden opgevuld door, voor de westerse wereld, triviale zaken als consumptie en bezittingdrang realisatie. In volledige [empirische] overtuiging preek ik eloquent: Het is een façade, een utopie die men zich op zijn goedgelovig netvlies projecteert. Na een vlaag van materiele genoegdoening komt immer een wens, een schreeuw, een hongerend verlangen naar iets dat een soort symbiose met iets anders moet vormen.. Ja, een symbiose! Ik schets geen cliché beeld van de wereld waarop wij leven, ik wil slechts te gehore brengen dat consumptie satisfactie slechts een secundair levensmotto is. De drang naar macht, beter zijn dan de competitie, zijn twee meer wereldse oorzaken die leiden tot de drang te excelleren in het vermogen hoogwaardig geachte dingen te bezitten. Dus, de drang naar macht, de drang op het hoogste schavot te willen staan gaan hand in hand met comfort en materiele welvarendheid. Dit alles is nog veel moeilijker in perspectief te plaatsen als men het plaatst vis-à-vis instincten en emotionele verlangens.

en_forte @ 2005-01-17T11:11:00

2005-01-17T10:06:50Z

Hoop is een zwaktebod

en_forte @ 2005-01-08T20:11:00

2005-01-08T19:13:30Z

DANKJEWEL LAURAATJE VOOR JE MEGA LEUKE SCHILDERIJTJE!!!!
ik ben er verslaafd en er verliefd op. 't brengt een glimlach op mijn vaak door grief gemoeide gezichtje!
*HUGGLES*
Tijm

en_forte @ 2004-12-26T15:10:00

2004-12-26T14:18:51Z

Kerstmis, het voelt helemaal niet alsof het Kerst is. Toch is in huize Landman de kerstsfeer aanwezig. Geforceerde gezelligheid, spanningen, een bom die steeds een klein beetje tot ontploffing komt, maar ik weet dat de ergste klap nog moet komen. Het liefst zou ik nu vluchten van huis, maar waar heen? Elk jaar is het weer een opgave de zogenaamde gezelligheid de bewaren. Die bom niet te laten exploderen. Soms gaat dat, soms gaat dat niet. Maar toch kost het elke keer veel energie.

Ik doe het ook niet veel goeds in sociale zaken. Het is een tijd best goed gegaan, maar ik val terug in oude patronen. De persoon die de laatste tijd het dichtst bij me staat, ik stel steeds afspraken uit omdat ik er bang voor ben. Bang dat het fout gaat en bang te verliezen hetgeen dat ze me geeft. Dingen doen in groepjes zijn ook erg moeilijk. Ik moet zo mijn best doen me niet te ergeren en dan het door die ergernis het trachten niet te verpesten.

Het zou zo veel makkelijker zijn niet meer met mensen om te gaan. Maar, zoals het vaker gezegd is, dat kan niet.

Toch, voor men die dit leest, een goed kerstmis. Verder wil ik dit nog zeggen voor 2005.
Zij die een moeilijk jaar gehad hebben, ik wens jullie een beter jaar met vooral wartme en knusheid.
Voor hen die een goed jaar gehad hebben wens ik jullie een voortzetting van goede Tijden.
Liefs
Tijmen

**update**
Het stukje dat jullie hierboven lezen was van gisteren, maar toen was de connectie slecht en kon ik niet updaten. De dag is geeindigd met een Tijmen die voor het kerstdiner naar boven is gevlucht omdat hij alles niet meer trok. Ben nu net van mijn kamer af en de spanning is nu nog sterker. Ik denk dat ik sinds ik op kamers zit niet meer gewend ben aan de hele tijd mensen om mij heen. Dat ik gewend ben geraakt aan veel alleen zijn en dat ik nu, meer dan ooit, het me echt niet meer lukt. Kerst dit jaar is dus een eenzame tijd. Vorig jaar deze tijd was ik bezig met het verwerken van het einde van een relatie. Het jaar daarvoor hing ik met dat meisje aan de telefoon terwijl zij dronken was en in zichzelf sneed.
Wat zal er volgend jaar gebeuren?

eindelijk weer eens een gedicht

2004-12-15T20:50:28Z

Prima Donna

Ballerina, dans met overgave
Geleid door mijn werk en jouw hart
Red mij uit deze vergeten enclave
Toon de wereld de aan uw beschreven smart

Pracht vis-à-vis het lijden
Lyriek zal mij bevrijden
Van deze toorn
Van deze overheersende Tirannie
Pijn, gesloten in groot Mysterie
Breek mijn ketens
Open mijn cel
Vervul mij wens
Bevrijd mij uit deze Hel

Zweef, als een golf over water
Gracieus, als een zwaan in vlucht
Bezield, als een hopeloze zucht
Pittoresk, als een schildering voor later

Mijn gave kent geen equivalent
Mijn dramaspel, zo eloquent
Stop nu met je al zeggende dans
En zing mijn ziel naar de sterren
Geef dit laatste hoofdstuk een sprenkeltje glans
Laat niks mijn laatste weg naar glorie versperren

O zing!
Zing met ogen vol tranen
Zing met ijzingwekkende stem

Herinner me als die prachtige fluistering in het duister
Mijn liefde voor jou in elk woord gesloten
In elke donkere nacht, weet dat ik luister
Ik heb mijn laatste passie in dit werk gegoten

Bij kaarslicht componeerde ik maskerades
Ik leefde in het donker en schuilde bij licht
Dit laatste werk ontsluiert de façades
En bracht eeuwige tranen in haar gezicht

Ze zong haar maestro’s serenade
En wist, het was tot haar gericht
Zijn Dood, de laatste escapade
Haar hart genadeloos ontwricht

Alle woorden vonden nu gestaag samenhang
Zij was de prima donna in zijn zwanenzang